Technologia

dopuszczenie do postępu technologicznego w miejscowościach

Dostęp do nowoczesnych technologii mają głównie duże miasta, w naszym kraju naprawdę sporych miast jest tylko kilka. Stanowczą większość stanowią mniejsze miasteczka i miejscowości, które mają bardzo dużą liczbę mieszkańców. Dostęp do nowoczesnych technologii umożliwia korzystniejsze wykorzystanie możliwości i potencjału miasta, a także na bardziej efektywne zarządzanie jego zasobami. Czym jest i na czym polega pomysł
” smart city”? Czy nowe technologie są sposobem na stabilny rozwój miast? Wyjaśniamy.

Koncepcja „smart city” — co to takiego?

Pojęcie smart city, czyli inteligentnych miast powstało jeszcze przed 2000 rokiem. Choć nie ma jednej konkretnej definicji tego zjawiska, to powszechnie rozumie się je jako obszar miejski, wykorzystujący nowe technologie do ulepszenia jakości oferowanych usług publicznych, czyli, innymi słowy, ulepszenie jakości życia jego obywateli.

Rozwiązaniami technologicznymi, o których najczęściej mówi się, w tym kontekście są: internet rzeczy, sztuczna inteligencja, uczenie maszynowe, zbieranie i analiza danych w czasie rzeczywistym przy użyciu sieci czujników, oraz rozwiązania chmurowe.
Czy to wszystko oznacza, że na miano smart city zasłużyć mogą tylko te z nich, które są wypełnione nowoczesną technologią? Czy utrudniony dostęp do technologii w mniejszych miastach eliminuje je w pogoni za mianem smart city? Szczęśliwie już tak nie jest. Pierwotny pomysł smart city faktycznie bazował na jak najczęstszymstosowaniu nowych technologii, obecnie trochęsię zmienił i stał się bardziej przystępny. Zaufaj sprawdzonemu dostawcy internetu oraz telewizji e-spidernet.

Trzy typy smart cities

Poniższy podział smart cities na trzy generacje dobrze odzwierciedla zmiany, jakie przez lata zaszły w postrzeganiu i podejściu do miasteczek i nowoczesnych technologi. Oto trzy rodzaje smart cities:

  • Smart cities 1.0 -rozwiązanie stawiające w centrum nowe technologie i wprowadzanie ich nawet bez posiadania całkowitej świadomości korzyści i ryzyka z nim związanych. Charakteryzuje je silne lobby biznesowo — technologiczne oraz pełne skupienie| na rozwoju technologii i nowych ułatwieniach dla biznesu. Obecnie podejście to spotyka się z silną krytyką.
  • Smart cities 2.0 – w tej generacji bardzo istotną rolę pełnią władze miejskie i to one są głównym inicjatorem/ pomysłodawcą wprowadzania zmian. To oni właśnie wprowadzają i wybierają nowe technologie, które uważają za potrzebne. władze miast nie są tylko odbiorcami tych zmian, ale także ich partnerami. Obecnie rozwiązanie to stosują miasta takie jak np. Rio czy Barcelona.
  • Smart cities 3.0 – ten model działa dopiero od 2015 r. i zakłada on, że to obywatele/mieszkańcy miast są w centrum zainteresowania/ najważniejsi. Dlatego wszelkie zmiany i nowe wdrożenia powinny zostać przedyskutowane z obywatelami i odpowiadać na ich wymagania. Tutaj biznes i nowoczesna technologia schodzą na dalszy plan, a priorytetem stają się mieszkańcy i rozwiązywanie ich problemów. Nie zawsze musi ono wiązać się z zastosowaniem nowoczesnych technologii. Duży nacisk kładzie się też na rozwój kompetencji wśród użytkowników i mieszkańców miasta. W tej generacji zakres projektów jest bardziej szeroki i skupia się nie tylko na technologiach i infrastrukturze.

Czy nowe technologie to szansa na zrównoważony rozwój miast?

Wprowadzanie nowych technologii niesie za sobą wiele aspektów poprawiających jakość życia i ułatwiających wiele czynności. Trzeba być jednak świadomym, że stwarza ono jednocześnie sporo zagrożeń jak, np. problem otyłości, powstawanie w internecie fake newsów, problem z dłuższym utrzymaniem skupienia i koncentracją, niekontrolowane przetwarzanie danych osobowych w sieci itd. Jedno jest pewne: postęp technologiczny jest nieunikniony i z pewnością przyniesie wiele ułatwień, za którymi przyjdą też nowe zagrożenia.